ناگفته های رزمنده 9ساله/
انفجارها زیاد شد، سنگر فرماندهی از طرف عراقی ها شناسایی شده بود، چون بتونی بود هر چه می زدند، تأثیری نداشت؛ فقط می خواستند وحشت ایجاد کنند، گلوله ها و خمپاره ها پشت هم می خورد به سنگر...
لحظه نگاری های شهید رمضان علی زارع
مورخه ی 64/9/2 است. دیشب ساعت 20:30 بلند شدیم و لباس مقدس غواصی را به تن کرده، جهت تمرین داخل آب شدیم، تا بتوانیم آماده باشیم. انشاالله این عمل مقبول درگاه خداوند قرار بگیرد...
لحظات نفسگیر یک جدال نابرابر
دستهای قطع شده، پاهای قطع شده، لای شنی چرخهای تانک، گوشت آدمهای له شده چسبیده بود، سرهای قطع شدهای که گاهی تو را میترساند و وحشت میکردی...
با دلاورمردان گردان امام محمدباقر(ع)
به این جا میگفتند: «سه راه مرگ» البته خط مقدم هنوز آن جلوتر است، یعنی آن طرف کانال ماهی، تا غروب همین جا ماندیم، تردد در طی روز خیلی کم بود، چون دو طرف جاده آب بود...
به روایت مفید اسماعیلی/
در بین انگشترها، انگشتر مرا انتخاب کرد. در عملیات کربلای پنج وقتی به پیکر شهید یوسف پور رسیدم، اولین چیزی که نظرم را جلب کرد، همان انگشتر بود...
لحظات جانسوز آزادی یک آزاده
آنها را در آغوش کشیدم، اما، برادرم اسفندیار نبود، «اسفندیار کو؟» مادرم که تمام صورتاش پر از اشک بود و مرتب چشمهایش را پاک میکرد، گفت: «رفته مشهد!»...
شب عاشورایی گردان امام محمدباقر(ع)
ناگهان میدیدیم هفت، هشت تا از هواپیماهای دشمن آمدهاند، یک دفعه یکی از موشکهای ما ول میشد و میخورد به یکی از آن خفاشها، همان بالا منفجر میشد، صدای تکبیر از دل سنگرها بلند میشد و به آسمان بالا میرفت...
سردار حمیدرضا رستمیان/
دشمن با توجه به اینکه ما بلافاصله و در فاصله چند روز پس از عملیات کربلای ۴ با جابجایی نیرو در مسافتی حدود ۲۰ کیلومتر به سمت منطقه عملیاتی صعب العبور کربلای ۵ رفته بودیم در عین سرمستی از پیروزی در کربلای ۴ غافلگیر شد...
یادی از جانباز شهید حاج سیدمجتبی علمدار
رفت مکه و مدتی بعد برگشت، رفتیم پیشوازش، بغلش کردم، بوئیدمش، بوسیدمش. رفتیم جای خلوتی، مجتبی گریه کرد، من گریه کردم، گفت: علیرضا، عرفات بوی شلمچه می داد...
یادی از سردار معلم، شهید حسین علی مهرزادی
يک ماه بود، حمام نمی رفت و پوتين را از پايش در نمی آورد. با وجود اين خيلی برايم جالب بود که پاهايش اصلاً بو نمی داد. تن او نه تنها بوی بد نمی داد بلکه بوی خاک کربلا را داشت...
سفری دل انگیز به دیار علویان
مادر شهید شیرودی به امام گفت: «اگر هزار بار دیگر هم خدا، علیاکبر را به من برگرداند، باز هم در همین راه تربیتش می کنم»؛ حالا هم همین حرف را به «آقا» میگویم...
یادی از سردار شهید غلام علی مرادیان
چشمم را بستم. هنوز ثانیه ای نشده بود که گفت: چشمانت را باز کن. وقتی چشمانم را باز کردم. دیدم شهید مرادیان کنار یک چشمه ی آب ایستاده و اسب سفیدی هم کنار چشمه ایستاده. گفتم: مرادیان! معنی این اسب چیه؟ گفت: اینجا قتلگاه من است...
روزهای بیادماندنی بین عملیات کربلای 4 و کربلای 5
شهید بلباسی غروب هر روز در حسینیه با نیروها صحبت می کرد. کار به جایی رسید که بلباسی در طی صحبت هایش هی تکیه می کرد به تنهایی امام حسین(ع) و یارانش در روز عاشورا، و این جریان را وصل می کرد به جنگ خودمان...
در کوچه های تاریخ/مروری بر خاطرات آیت الله جباری
بسیاری از شهدا، معمولاً وصیت می کردند که من بر پیکرشان نماز بخوانم. من هم که خودم را نوکر آن ها می دانستم، اگر وصیت هم نمی کردند و فقط به من می گفتند، می گفتم، چشم!...
روایت ناخوانده از سید آسمانی شهر
صدای زمزمه غریبانهاش به گوش میرسید: «بریز آب روان اسما/ به جسم اطهر زهرا(س)/ ولی آهسته آهسته...» سید را غسل میدادند، در حالی که بازوها و پهلوی او شدیداً کبود شده بود...
مجاهدت ادامه دارد...
مردم و مسوولین محترم! فراموش نکنید برگزاری مراسم اجلاسیه، سرآغاز عملیات استخراج گنج بی پایان جنگ است. با شهدا عهد ببندیم و تا پای جان برای احیای این فرهنگ غنی، بایستیم...
لحظات زیبای رزمندگان لشکر 25 کربلا
رفته رفته به جمعیت افزوده می شد و نوای آهنگران طنین انداز محفل بود. چیزی دیگر به شروع مراسم نمانده بود و زیباترین لحظاتی که شاهد آن بودم، خوش و بش ها و بروز دلتنگی های رزمندگانی بود که پس از سال ها همدیگر را می دیدند...
لشکر همیشه پیروز 25 کربلا
مهمترین سند افتخار این لشکر کلام مقام معظم رهبری است که میفرمایند: لشکر 25 کربلا یک لشکر قوی، قدرتمند، خطشکن و خطنگهدار بود...
قاب ایستادگی
در چهرهی این مردها اراده را میشود دید. این که در میان این درختهای بلند و جوان ایستادهاند و عکس گرفتهاند...
حماسه سازان هزار سنگر
تعبیر واقعی هزار سنگر، به معنای سنگر دلهاست که به عدد هر انسان مومن و باانگیزهای، سنگری در مقابل تهاجم دشمن وجود دارد...
شیرزنان فاطمی
آن روزها زنان انقلابی و آرمان گرای کشور، حاضر شدند، پای در میدان رزم بگذارند و دوشادوش مردان در عرصه های پشتیبانی و امداد، حاضر شوند و در مواقع لزوم نیز سلاح به دست گیرند...
به یاد فاتحین فاو
حال و هوای نیروهای غواص چیز دیگری است. انگار این آخرین دعای توسلی است که میخوانند و چند شبی بیشتر به لحظه موعود نمانده است. آن ها میدانند که احتمال بازگشت شان نسبت به نیروهای دیگر بسیار ضعیف تر است...
به یاد شهدای نیروی انتطامی
مرزبانی و پاسبانی از هزاران کیلومتر مرز از کوه های سر به فلک کشیده غرب تا دشت های سوزان مناطق شرقی و پاسداری از آرامش و امنیت هزاران شهر، بخش و روستا، حکایت از رسالت خطیر این نهادِ حافظ امنیت دارد...
ارتشیان قهرمان
اگرچه نام ارتش در مازندران با نام امیران قافله عشق، منفرد نیاکی، خلعتبری، کشوری و شیرودی، ذبیحی و دهها نام دیگر، گره خورده است اما ردپای یگان ارتش در مازندران را باید در قالب لشکر 30 گرگان جستجو کرد...
به روایت آزاده سرافراز لشکر 25 کربلا، شعبان علی نائیجی
در قسمت دوم اردوگاه 12 تکریت زمزمه هایی از حضور مهدی ابریشمچی یکی از اعضای مرکزی سازمان منافقین در اردوگاه به گوش رسید، کسی که زنش را به مسعود رجوی بخشید تا صندوقچه بولهوسی اش را در زیر بیرق انقلاب ایدئولوژیک! تکمیل کند...
مناجات نامه + وصیت نامه از هنرمند شهید محمدعلی معصومیان
معنی اصطلاحی انقلاب یعنی دگرشدن نه دگرگون شدن. انقلاب یعنی رذالت، خیانت و حیوانیت را کنار گذاشتن و به سوی شرافت، مردانگی، انسانیت و غیرت حرکت کردن و خودی شدن، یعنی انسان خودی، خود را بشناسد و بداند برای چه قدم به این دنیای پست گذاشته...
لشکری به بلندای عشق
هیچ نموداری نمی تواند از لحظه ای بگوید که چگونه خط شکنان غواص از دل موج مرده اروند گذشتند، دشمن را در پشت دژی به ظاهر نفوذناپذیر، غافلگیر کرده و شبه جزیره راهبردی فاو را به تصرف درآوردند...
به یاد جهادی مردان شمالی
جهاد مازندران در دوران دفاع مقدس با استقرار و تجهیز 12 مرکز ستاد پشتیبانی و 16 مقر تاکتیکی در مناطق مختلف عملیاتی غرب و جنوب و جزیره لارک کارنامه درخشانی دارد...
به روایت جانباز علی رضا علی پور/رزمنده گردان مسلم ل25
مهرداد همیشه بین ما چند نفر برای این که بچهها را به سمت خانهی خودشان سوق بدهد، پیشتاز بود. خانهشان پاتوق دائمی بود. مهرداد تک پسر خانواده و قهرمان وزنهبرداری بود...
جنایات رژیم بعث
خسارات وارده به نیروگاه، بسیار عمده بود، واحد دو و بخشی از سیستمهای مشترک در حدود 45 دقیقه در آتش سوختند و باید گفت که خسارت ناشی از آتش سوزی کمتر از خسارت مستقیم بمباران نبود...
در طول دوران دفاع مقدس تنها یک لشکر، لشکر ویژه شد و آن لشکر، لشکری نبود بهجزء «لشکر ویژه ۲۵ کربلا»